وفسق ، وباعث برآن كينه وعناد وحسد ولداد « 1 » ، و طلب مُلك ورياست وميل به لذّات وشهوات بوده ، زيرا كه نيست هر صحابى ، معصوم ، و نه هر كس كه پيغمبر را ملاقات كرده باشد ؛ به خوبى موسوم ، لكن علماء نظر به حسن ظنّى كه به اصحاب رسول خدا دارند از براى ايشان محمل‌ها قرار مىدهند ، وايشان را از موجب ضلالت وفسق محفوظ مىدانند ، از جهت حفظ عقايد مسلمانان از گمان بد ؛ در حق بزرگان صحابه ، خصوصاً مهاجرين وانصار كه مبشرانَد به ثواب در دار القرار « 2 » ، انتهى كلامه . پس اى طالب حق ! ببين كه چگونه حق را مىپوشند ؟ و در توجيه كار كسانى كه ثابت الكذب والفسقند ، مىكوشند ، وحال آنكه حميدى در جمع بين الصحيحين از متفق عليه ، وبخارى در صحيحش ، هر دو از ابن عبّاس روايت كرده‌اند كه پيغمبر فرمود كه : آگاه باشيد كه آورده مىشود جمعى از مردان امت من ، پس ايشان را به سمت چپ خواهند برد ، پس من خواهم گفت پروردگارا ! اصحاب منند ، اصحاب منند ، پس ندا به من مىرسد كه : نمىدانى كه چه‌كارها كرده‌اند بعداز تو اين جماعت ؟ هميشه مرتد بودند

--> ( 1 ) - يعنى : لجاجت ولجبازى كردن . ( 2 ) - المراصد على شرح المقاصد : 5 / 310 .